Poezio

MARINO CURNIS - POEZIO

Poezio, mia dua Amo, kiu neniam min perfidis, donacante al mi momentojn de paco, feliĉo kaj animleĝereco. La pli granda inspiro mi ŝuldas al la ina mondo, al sia, laǔ mi, etera nekomprenebleco. Inter la malpli grandaj inspiroj, sendube, tenas la unuan posizion la Naturo kaj siajn belecojn.

Ekde mi ekkomponis (mi estis 12-a aĝa), mi verkadis preskaǔ 400 blankaj versaj poeziaĵoj, atendante la favoran ŝancon por eldonado. Sube en la paĝo, vi povas legi iujn ekzemplerojn.

Ĉu vi estas eldonisto???

IL MIO VIAGGIO VOLGE AL TERMINE (PROKSIMIĜAS MIA VOJAĜO AL FINO) Vidis mi estiĝi kaj naskiĝi el la ĉarmo far de Naturo, senfinaj Deoj antikvaj kaj diaĵoj freŝdataj. Pozidono el Mar' Oceano, Ŝiv' sur alta Himal, Kristo Jesu en sia groto, Budho sub "Bo" arbo, apud la florloto. Mi interligitecis, min signifo alkisis. Mi mem, migranta tra pensado, sola sur la "playa", inventis Dion kaj dankis ĝin. Kaj tiele, bruligante pro Amo, pasionĉirkaǔbrakis tiun sorĉan planedon. Proksimiĝas mia vojaĝo al fino… (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ® Poeziaĵo 305. Playa de Famara, Lanzarote, Kanariaj Islandoj-Hispanio. 04/03/2002. VII * 16)	INNAMORARSI (ENAMIĜI) Tiu malpeza doloro kiu okupadas mian koron mokas iun ajn plezuron. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 174. 03/11/1997. III * 76)

RICORDANDO LA MAGIA DEL NATALE (MEMORIGANTE LA KRISTNASKAN MAGION) Sin malaperigis Magio kaj Fabelo laǔvoje al ĉi tiu mondo. Naturo alvokas Fantazion kiu kun Revo kaj Amo ekflamigu la stelojn… …kaj estu lumo, laǔvoje al la reveno. Tio, mia bondeziro al Vi, por ĉi tiu kaj mil jaroj ankoraǔ. Profunde Amsente (Aǔtoro: Marino Curnis. Tradukantoj el itala lingvo: Norma Cescotti Covelli kaj Marino Curnis © ® Poeziaĵo 312. Alzano Lombardo, Bergamo-Italio, 02/12/2002. VII * 28)	A SILVIA (AL SILVJA) Dum silento de la Revtago, ho Luno: donas al ŝi mian plej romantikan kison; donas al ŝi mian plej malpecan kareson; kaj rivelas al mi ŝian silenton kaj revojn… …Kvieto… (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 99. 26/11/1991, horo 06:30. II * 39)

VIAGGIARE (VOJAĜI) Ekiri, ekiro sen reveno, ser ĉante kion ke neniam ni trovos trovante kion ke neniam ni supozas trovi. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 329. Vedeseta (BG)-Italio. 03/12/2004. VII * 190)	RIFUGIO (RIFUĜEJO) Ekster la menso, post ebriiĝo per Bakka dia vino, rapide, malgravigiĝis mia malfeli ĉo kaj rido, distriĝo kaj plezurego, kaptis angulon ĉiun de mia esenco. Vivis kune kun mi senfino de perdita animaro. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 276. Rifuĝejo Nani Tagliaferri, Schilpario (BG)-Italio. 19/08/2000. V * 55)

IO VEDO… (MI VIDADAS...) Mi vidas kaj aǔdas nur militon; kaj homo, ne plu homas. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 22. Alzano L.do, BG-Italio. 31/10/1989. I * 25)	IL LUPO CAMBIA PELO (LA LUPO ŜANĜAS HAROJN) Lupo, finis ululi al Luno. Sin adresis al Suno. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 306. Alzano Lombardo, Bergamo-Italio. 09/03/2002. VII * 17)

NON IL CORPO CHE INDOSSI (NE LA KORPO KIUN VI SURMETAS) Ne la korpo kiun vi surmetas min altiras al Vi, nek la aromo de Vian paroladon. Sed rideto de Via spiro pulsas ĉe miajn revojn. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 314. Alzano Lombardo, Bergamo-Italio. 08/02/2003. VII * 41)	ARTE (ARTO) Zigzagas Iluzio kaj Revo tra mia liberkredo, sur montetoj fajrigitaj neĝoj. Energio kiu amon ne voras, voras esencon kaj kaǔzas Arton! (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 322. Alzano/Casnigo (BG)-Italio. 17/01/2004. VII * 155)

ODE ALLA PAZZIA (ODO AL FRENEZO) En mi loĝas la frenezo ĝojo mia kaj kanto. Estu odon sed odo estu en mi ridas la frenezo. Ĝojo mia kaj kanto vi estas fiero kaj afero mia frenezo! (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 217. 09/03/1999. IV * 80)	CANARINO IN GABBIA (KANARIO ENKAĜE) Tra homamaso sola resonas sensone kanario enkaĝe. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 88. 26/01/1991. II * 30)

NEL LIMPIDO CIELO (EN SENNUBA ĈIELO) En sennuba ĉielo malkovri vian koron: tra nigra teksaĵo tre eta floro. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 65. Varese-Italio. 24/05/1990. I * 76)	LA TUA MUSICA M’AVVOLGE (VIA MUZIKO MIN ENVOLVAS) Instruu al mi, amo mia, paŝon post paŝo, la ritmon de la danco, dolĉan kiel mielo. Via korpo glitus kun mia je tempo de plezuro. Min sekvas vian paŝojn solvinte miajn timojn, kaj via mano plukas mian manon, batado deliro emocio. Nur tiam, solvintaj la inhibicioj, miaj okuloj falas en viaj. Via Muziko min envolvas. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 320. Guimaraes, Portugalio. 10/12/2003. VII * 148/149)

POI QUALCUNO (POSTE IU) Poste iu tute subite malfermegas la pordon kaj falas en suno. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 141. Alzano L.do, BG-Italio. 05/11/1993. III * 26)	ROM (CIGANO) al mi mem Malfermis fenestron pore mallumo de mia konscio kaj vidis lumon. Ajn domo, ajn tendo, la mondo estas ejo pro mi. Vaganto sen stabila loko kaj rutinulo, mi estas tio. Do lasu min vagi tra ĉi magra spaco kaj grandigiĝos kaj senlime kondukos mian vivon. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 268. 16/06/2000. V * 45)

VORREI BERE (MI TRINKVOLUS) Mi trinkvolus viajn larmojn kaj eniri vin brakumante en la koro. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 194. 29/07/1998. IV * 12)	CATULLO (KATULO) Mi fermiĝas ĉu la momentoj fiksiĝante en la tempo. Tra olivarboj, moviĝas eĥo de antikva gento, albinaj togoj d' eminentuloj, torsoj de nigraj sklavoj. Forpasas la tempo, sed ni estis kaj tiaj estos, kaj gajaj, vivos niajn ruinojn. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 273. Sirmione, BS-Italio. 02/07/2000. V * 49)

OMBRE SULLA NEVE (NEĜ' OMBROJ) Malrigidigis mian cerbon per spuroj lasitaj de miaj paŝoj. Silenta la neĝo kaj milda la suno Ĉe la blankeco ripozas la ombroj Eĉ de blankeco ripoziĝas la ombroj. (Aǔtoro kaj Tradukanto el itala lingvo: Marino Curnis. © ®. Poeziaĵo n° 281. 19/10/2001. V * 62)